|
خطاب بلخی بقوۀ تباه کن بشریت
اساس شور و شر ای قاره پیما جهـــانی را شــرر ای قاره پیما به دلها گشته پـــیدا از نهــــیبت بسی خوف و خطر ای قاره پیما شکست از فتنه ات در جنگ دوم تـــــمدن را کمــــر ای قاره پیما نگشته جمع از هر کوچه تا حال یتیـــــم و دربـــــدر ای فاره پیما چو سیل از دیدۀ آلمان و جاپان روان اشک بصـــر ای قاره پیما بود معمـــورۀ گـــیتی بــــشر را مکن محــــوِ بشر ای قــاره پیما بــه گـــل گشـــت مراد نسل آدم ز رأفت یک نظــــر ای قاره پیما تویی گر باغبان زنهار زین باغ مکــش بیخ شجـــر ای قاره پیما در این باغ است امریک و اروپا درخـــت نـــو ثمــــر ای قاره پیما به رشــد ایشیا و شــــرق اقصا ســزد خون جگــــــرای قاره پیما تو شو پیـــوند کز پیـــوند گردند درخـــــــتان بـــارور ای قاره پیما بفکر خویش هر کس از تو دارد ســــــؤال مختصــــر ای قاره پیما گر استعمار را بد می شمــاری مــــکن از بــد بــدتر ای قاره پیما تو را کردار آن ماند که خواهی ز گلــخن نیشــــــکر ای قاره پیما چه سودت ازندامت گرپس ازجنگ زنی مشتــی بســـــر ای قاره پیما از آن ترسم ز بیدادت شود محو زمین را ما حضــــر ای قاره پیما نــــماند از بـــشر گر هم بـــماند همان عصر حجــــر ای قاره پیما سلاح دیگری هــــرگز نیــــابند بـــجز چوب تبــــــر ای قاره پیما توخودهم نیست میگردی اگرخورَد قـــــمر اندر قـــــمر ای قاره پیما نباشد هیچ تردیدی که هستــی کـــــــمال مشتــــهر ای قاره پیما ولی در طرز استـــــعمال بایــد تو را فــــکر دگــــر ای قاره پیما ســزد گــر دامن صلحت بریزد به جای بم گهـــــــر ای قاره پیما توخود شوراهبر آخر چه لازم به مَرمی راهبــــــر ای قاره پیما بودچشمت به جرمنها چه خواهی ز قـــــوم محــــتضر ای قاره پیما اگر تو شُش ندادی از چه کوبی به قلـــبش نیشتـــــر ای قاره پیما بیا غیر از طریق خیر و بهبود نـــــما ترک سفــــــر ای قاره پیما سخن گفتــم تو را تا بشنوانــم حریفان را خبـــــــر ای قاره پیما مراد از قاره پیما ای خرشچف و یا ایــــزن هـــــور ای قاره پیما همانکومیشودحرصش به تسلیح دمـــــادم بیشتــــــر ای قاره پیما جهاندارا مگر هرگز نخواندی تو تاریخ و سیــــــر ای قاره پیما دماغ اهل نخوت را نـــدیـــدی غبــــار رهگــــــذر ای قاره پیما تو را هم غیر یک نام بدو نیک نمی مــاند اثـــــــــر ای قاره پیما به نفع خلق کوشش کن که باشی همیـشه مفتـــــــخر ای قاره پیما بزودی چــــرخ از مغزت برارد هوای کــــر و فـــر ای قاره پیما نمی دانی عالـــــم را خداییست حکیـــم و دادگــــر ای قاره پیما از او بگرفت نقاش طبیــــــعت همه نقش و صور ای قاره پیما تو را او داد استعــداد و فرمود ره علم و هنـــــــر ای قاره پیما طرفداری ز هر مظلــــوم لازم خصوص از باختر ای قاره پیما بود مقصود بلخی بینـــــتوایان و گر نــه زودتــــر ای قاره پیما به هر جــا کــاخ اســــتبداد بـــــینی بکن زیـــر و زبــــــــر ای قاره پیما |
|